حالم به نسبت بهتر شده

کم کم به مرحله پذیرفتن دارم می رسم . به مرحله ای که باید همه چیز هضم بشه

مثل بیماریم

اولا هی میپرسیدم خدایا چرا من ؟ مگه چه گناهی کردم ؟ مگه چه کوتاهی کردم ؟

گریه ها می کردم شب و روز

ولی الان پذیرفتمش و میدونم باهامه هر چند ناپدید شده تا وقتی امپول مصرف میکنم

رفتن امین هم مجبورم بپذیرم که من از خدا خواستم اماانگاری سهم من نبود

دیگه کمتر میگم خدایا چرا ؟ دیگه کمتر اشک میریزم

و شاید زمان بیشتری که بگذره من بیشتر اروم بشم

بیمه جدید امپولامو فقط واسه سهمیه یک ماهم تایید میکنهخیلی سخته هی هر ماه برم پیش دکتر دو تا امپول بنویسه بعد برم تاییدش کنم بعد کلی تو صف وایسم تا اون دو تا رو بهم بدنالبته واسه مادرمم دو تا مینویسنام

من خیلی از ازدواج اینجا نوشتم و بعضی دوستان بهم کامنت میدادن چرا زندگیتو وابسته به ازدواج میدونی یا چرا فکر میکنی ادم با ازدواج میتونه خوشبخت بشهاز وقتی امین رفت در من همه چیز مرد . تمام ذهن من درگیر

چقدر دلم برای مادرم میسوزه گاهی .

خانواده داشته باشی اما نداشته باشی !!!!

پدر داشته باشی اما انگار که سال هاست یتیم شدی !!!!!

مریض باشی و هیچ کس از خانواده ت عین خیالشونم نباشه !!!!

یه خانواده پر جمعیت و بزرگ داشته باشی اما بی کس ترین و تنها ترین باشی !!!!

لعنت به بزرگ و کوچیکشون .

خدا رو شکر که خدا منو بهش داد

منم دل خوشی از اخلاق مادرم ندارم ولی مادرمه نتونستم در حقش کوتاهی کنم

باز شکر که منو داره .

صدای جیلیز ویلیز سیب زمینی سرخ کرده که میاد میفهمم ما هم مثل همه میتونیم یه غذای خوشمزه بخوریم

می دونم ضرر دارن ولی برای من همه این چیزای جزیی شادی محسوب میشن و من تو دل خودم این شادی های کوچک رو جشن می گیرم

سیب زمینی سرخ کرده یعنی پیشرفت ما رو به جلو بوده تو زندگی ...

یعنی ما دیگه تو اون مرحله سخت زندگی نیستیم و میتونیم شل کنیم و حتی سیب زمینی سرخ کرده تو خونه درست کنیم و دور همه قاطی قیمه بخوریم .

هر روز به مادرم میگم مادر پس چرا من ازدواج نمیکنم ؟مادرم میگه توقع ت بالاست !!!!!!! نمیدونه من سال هاست اگه کسی رو رد کردم به خاطر خودش بوده که پیشش بمونم نه به خاطر اینکه از همسر اینده م توقع بالایی

بعضی وقت ها فکر میکنم اگر ازدواج کردم برای بچه دار شدنم از " تخمک اهدایی " استفاده کنم که ژن این بیماری به بچه م منتقل نشه .مادرم تو یک خانواده پر جمعیت هست ولی تو خانوادشون فقط مادرم به این بیماری با

من دارم بیخودی فکر میکنم

طبیعیه هر ادمی نگران آینده ش باشه اما فکر کردن بیخوده

باید پیش بریم ببینیم چی پیش میاد .

خدا هم بزرگه .